Jan III napisał ten list zaraz po bitwie. Król wyraża w nim wdzięczność za wygraną bitwę, zdobycie obozu nieprzyjaciela i przejęcie jego broni.
Zachowana korespondencja między Janem III Sobieskim a jego kochanką, a później żoną – Marią Kazimierą, nazywaną również Marysieńką, jest dowodem nie tylko wielkiego uczucia, jakie łączyło parę, ale również dostarcza cennych informacji na temat kampanii wojennych Sobieskiego. Były pisane głownie w latach 1665–1683 podczas rozstań kochanków i zostały opublikowane po raz pierwszy dopiero w 1860. Listy Sobieskiego do ukochanej zajmują szczególne miejsce w historii polskiej literatury epistolarnej.