Twoim zadaniem jest zastanowienie się, jaki wydźwięk ma zakończenie wiersza – czy bardziej zachęca do korzystania z życia, czy raczej kieruje uwagę na przemijanie i śmierć. Następnie uzasadnij swoją odpowiedź, odwołując się do sensu utworu.
Puenta wiersza skłania przede wszystkim do refleksji nad przemijaniem i nieuchronnością śmierci, jednak nie ma charakteru jednoznacznie pesymistycznego. Świadomość zmienności świata, wyrażona poprzez nawiązanie do myśli Heraklita, prowadzi do uświadomienia, że wszystko – także życie człowieka – podlega ciągłym przemianom i zanika.
Jednocześnie ta refleksja może być odczytana jako impuls do pełniejszego przeżywania życia. Skoro nic nie jest trwałe, każda chwila nabiera większej wartości. Puenta nie zatrzymuje się więc wyłącznie na myśli o śmierci, lecz pośrednio zachęca do uważności i doceniania teraźniejszości.
Ostatecznie można stwierdzić, że zakończenie wiersza łączy oba znaczenia: przypomina o przemijaniu, ale jednocześnie skłania do świadomego przeżywania życia.