– Pozostaje mi udawać tak samo gruboskórną jak ona (cecha: jest wrażliwa, ale musi udawać gruboskórną).
– O, znów się obraziłaś (cecha: bywa obrażalska).
– Słyszę to od Pauliny kilka razy w tygodniu (cecha: cierpliwie znosi docinki)
– Jestem okropna, gdy ona spisuje ode mnie wypracowanie z historii, a ja proszę ją, żeby nie pisała słowo w słowo (cecha: jest pomocna, dba o to, by odpisywanie nie wyszło na jaw).
– Jestem też okropna, gdy umawiamy się na za piętnaście czwarta pod biblioteką mojej mamy, czekam na nią do czwartej piętnaście, a potem sobie idę (cecha: jest punktualna, cierpliwa).
– Mówię, że „czychać” pisze się przez samo „h” (cecha: staranna, dobrze się uczy).
– jęczy, żebym za nią odrobiła angielski, a ja mówię, że w ten sposób nigdy się niczego nie nauczy (cecha: sumienna, próbuje zmusić przyjaciółkę do nauki).
– tworząc mnie, natura widocznie była zmęczona, znudzona lub po prostu wykorzystała cały lepszy materiał na inne dziewczyny, bo czasem mam nieodparte wrażenie, że jestem zrobiona z odpadów (cecha: czuje się nieatrakcyjna, ma niską samoocenę, jest samokrytyczna).
– to skandal oklaskiwać (albo jeszcze dawać nagrody!) kogoś tylko za to, czego sam nie wypracował, a po prostu dostał (cecha: ma poczucie niesprawiedliwości).
– Jak mnie to denerwuje, kiedy nasza lektora mówi, że to jej najlepsza uczennica (cecha: ma poczucie niesprawiedliwości, bywa zazdrosna).
– żal mi tej Poli. Ona na angielskim jest mniej więcej tak samo lubiana jak ja na fizyce (cecha: jest empatyczna, jest najlepsza z fizyki, przez co klasa jej nie lubi).
Fragmenty charakterystyki wskazują na pewne cechy narratorki. Wskaż te cechy.