1. Autorka stwierdza, że ludzie często nie dostrzegają wartości śmiechu. – F
2. Z tekstu wynika, że warto wiedzieć, co może nas rozśmieszyć. – P
1. W tekście autorka nie pisze, że ludzie często nie dostrzegają wartości śmiechu. Przeciwnie – pokazuje, że śmiech jest coraz częściej wykorzystywany świadomie, np. w terapii (klaunoterapia, joga śmiechu). Nie ma więc w tekście stwierdzenia o powszechnym niedocenianiu śmiechu.
2. W zakończeniu tekstu autorka zachęca, aby wiedzieć, co nas rozśmiesza, i korzystać z tego w trudnych momentach. Ta myśl wynika wprost z tekstu, dlatego zdanie jest prawdziwe.