Tworzeniu towarzyszy radość, ponieważ podmiot sprawuje niezależną władzę nad światem, który stworzył, decyduje o jego losach. Cieszy go, że ma możność utrwalania – może ubrać swoje myśli w słowa i zapisać je. Jest to też dla niego rodzaj zemsty – autor nie będzie żył wiecznie, ale to, co stworzył, zapewni mu nieśmiertelność.
Ostatnia strofa zawiera informacje na temat władzy podmiotu i radości płynącej z tworzenia.