– Neron z Quo vadis – mija się z rzeczywistością, uważa się za artystę,
– Claude Verneuil z Za jakie grzechy, dobry Boże? – uważa się za świetnego pisarza, przekształca rzeczywistość,
– Balladyna z Balladyny – zmyśla ucieczkę Aliny, by ukryć zbrodnie.
Niektórzy bohaterowie literaccy lub filmowi mają podobne do bohaterów podejście do prawdy.