Podmiot liryczny w wierszu wykorzystuje czasowniki głównie w czasie przeszłym, co wskazuje na to, że opowiada o wydarzeniach i doświadczeniach z przeszłości. Podmiot liryczny jest smutny, gdyż nie ma następcy – ani potomka, ani kontynuatora twórczości. Ponadto czuje ulotność życia, przemijanie czasu, co ukazane jest poprzez liczne refleksje i świadomość upływającego czasu.
Wiersz odzwierciedla moment życia podmiotu lirycznego, w którym dokonuje refleksji i podsumowania przeszłości, rozważając zarówno aktualne uczucia, jak i swoje wcześniejsze doświadczenia. Przejawia się tutaj troska o przemijanie czasu, brak potomka, a także świadomość roli, jaką pełnił w historii kraju i chęć zostawienia po sobie trwałego śladu.
Podmiot liryczny wyraża swoje pragnienia, tęsknoty, wątpliwości, a także swoje spojrzenie na świat i ludzkie życie. Jest to wyraz subiektywnych przeżyć i doświadczeń autora, które stają się głosem poezji. Wiersz ukazuje jego osobiste refleksje na temat życia, śmierci, miłości, sztuki i transcendencji.