Podmiot liryczny zdecydowanie żali się Bogu („Smutno mi Boże”) i stara się wskazywać na swój ogromny smutek związany z emigracją. Nie jest on w stanie przestać myśleć o własnej niedoli i czuje, że niepewność własnego losu staje się tym bardziej przytłaczająca, kiedy nie ma on szans na pozostanie we własnym miejscu na ziemi – ojczyźnie. Jest on jednocześnie tylko Bogu powierzyć ten cały smutek i choć wie, że po nim będą kolejni ludzie – nadal nie może się powstrzymać przed rozważaniami na temat żalu. Staje się to również myśleniem o własnej egzystencji w świecie, a także o tym, co stanie się z jego ciałem po śmierci („Że nie wiem, gdzie się w mogiłę położę”).
Elegia – utwór liryczny o tematyce rozpamiętywania, skargi i przemijania (również ważna jest w niej refleksja na temat egzystencji)