Prawda o ludzkim życiu zawarta w utworze: życie ludzkie jest nieustannym oczekiwaniem.
Uzasadnienie:
– każdy z bohaterów oczekuje na coś innego;
– Horus oczekuje na pierścień, który symbolizuje przekazanie władzy: „[…] każdy twój edykt będzie wykonany, byłeś go dotknął świętym pierścieniem faraonów”.;
– Berenika oczekuje na oswobodzenie z więzienia: […] pozdrawia cię z klasztornego więzienia wierna Berenika. Już arcykapłan wysłał po nią łódź faraońską […]”.;
– Jetron oczekuje na powrót z wygnania: „Kanclerz, panie, kazał przygotować gońców po twojego nauczyciela, Jetrona”.;
– lud egipski oczekuje na dobrodziejstwa wynikające z nowej władzy: „Chcą w tobie, panie, przywitać nowego faraona i z twoich ust usłyszeć o dobrodziejstwach, jakie im przeznaczyłeś”.;
– człowiek nie jest w stanie przewidzieć, co go czeka w jego życiu: Horus umiera, a Ramzes zdrowieje.
Każdy z bohaterów utworu pogrążony jest w oczekiwaniu, którego cel jednak różni się między nimi, ponieważ wiąże się z ich osobistymi pragnieniami. Utwór pokazuje jednak, że wszelkie dążenia i pragnienia człowieka są niczym w porównaniu do przeznaczenia. Nikt bowiem nie jest w stanie przewidzieć, co go czeka. Tak właśnie dzieje się z Horusem – liczył na to, że przejmie władzę, a umiera od ukąszenia jadowitego pająka. Tak samo Ramzes – pogodził się już ze swoją śmiercią, ale ostatecznie ozdrowiał.