Według Schopenhauera cierpienie jest nierozłącznie związane z życiem, a dla człowieka najlepiej byłby ze spokojem przyjąć prawdę o jego losie. Zarazem świat pcha wola – pierwotna energia, rozumiana jako chęć, popęd. Inny rodzaj siły życiowej napędza człowieka do życia u Henri Bergsona – élan vital¸ pęd życia, nie jest to już rodzaj popędu, ale życiodajny ruch. Z kolei Nietzsche upatruje siły w samym człowieku, który zdolny jest do przezwyciężania siebie, a poznanie rzeczywistości, a nawet narzucanie jej praw, jest możliwe tylko dzięki zabiciu w sobie człowieka i staniu się nadczłowiekiem.
Artur Schopenhauer, Friedrich Nietzsche oraz Henri Bergson to filozofowie, którzy wywarli wpływ na twórczość artystyczną epoki modernizmu. Na przykład myśl Schopenhauera dała korzenie dla założeń dekadentyzmu.