1. Liście roślin pokryte są kutykulą, która dzięki swojej hydrofobowej budowie ogranicza parowanie wody.
2. Rośliny lądowe wykształciły tkankę przewodzące wodę – drewno.
3. Wykształcenie odnóży krocznych u owadów umożliwiających im sprawne poruszanie po lądzie.
Inne przykłady, których możesz użyć to m.in.: występowanie łusek rogowych lub płytek kostnych ograniczających parowanie wody u gadów, rozwinięcie silniej pofałdowanych płuc u gadów, ssaków i ptaków, co ułatwia wymianę gazową czy gromadzenie dużych ilości wody w tzw. tkance wodnej przez sukulenty.