Na podstawie rozpuszczalności obliczmy, ile PbCl2 będzie w pobranej ilości – 5 cm3 roztworu.
Skoro
to ilość roztworu wynosi
. W naszych obliczeniach dla uproszczenia możemy zaokrąglić tę liczbę do 100 g.
Wiemy, że kolba miała pojemność 500 cm3, a co za tym idzie po przelaniu do kolby objętość roztworu wyniosła 500 cm3 i zawiera 0,022 g PbCl2. Następnie pobrano 20 cm3 roztworu.
Masa molowa PbCl2 wynosi:
Liczba moli PbCl2 wynosi:
Liczba moli NaBr, która była obecna w 20 cm3 (0,02 dm3) roztworu:
Następnie roztwory PbCl2 oraz NaBr zmieszano ze sobą.
Obliczmy stężenia molowe jonów ołowiu i bromkowych:
Rozpiszmy iloczyn rozpuszczalności:
Oznacza to, że w roztworze pojawi się osad bromku ołowiu(II).
Aby rozwiązać to zadanie przypomnijmy sobie, czym jest iloczyn rozpuszczalności. Jest to wartość, która stanowi iloczyn stężeń jonów wchodzących w skład roztworu.
Na podstawie rozpuszczalności obliczmy, ile PbCl2 będzie w pobranej ilości – 5 cm3 roztworu.
Skoro
to ilość roztworu wynosi
. W naszych obliczeniach dla uproszczenia możemy zaokrąglić tę liczbę do 100 g. Zakładając, że gęstość wody wynosi ok. 1 g/cm3 jej objętość dla 100 g wyniesie 100 cm3.
Wiemy, że kolba miała pojemność 500 cm3, a co za tym idzie po przelaniu do kolby objętość roztworu wyniosła 500 cm3 i zawiera 0,022 g PbCl2. Następnie pobrano 20 cm3 roztworu.
Masa molowa PbCl2 wynosi:
Liczba moli PbCl2 wynosi:
Liczba moli NaBr, która była obecna w 20 cm3 (0,02 dm3) roztworu:
Następnie roztwory PbCl2 oraz NaBr zmieszano ze sobą.
Obliczmy stężenia molowe jonów ołowiu i bromkowych:
Rozpiszmy iloczyn rozpuszczalności:
Iloczyn stężeń jonów substancji jest wyższy od iloczynu rozpuszczalności, co oznacza, że w roztworze pojawi się osad bromku ołowiu(II).