1 – Pradolina Redy-Łeby (zlodowacenie północnopolskie)
2 – Pradolina Pomorska (zlodowacenie północnopolskie)
3 – Pradolina Toruńsko-Eberswaldzka (zlodowacenie północnopolskie)
4 – Pradolina Biebrzy i Narwi (zlodowacenie północnopolskie)
5 – Pradolina Warszawsko-Berlińska (zlodowacenie środkowopolskie)
6 – Pradolina Barucko-Głogowska (zlodowacenie środkowopolskie)
7 - Pradolina Wrocławsko-Magdeburska (zlodowacenie środkowopolskie)
8 – Pradolina Pilicy-Wieprza-Krzny (zlodowacenie środkowopolskie)
9 – Pradolina Górnej Wisły (zlodowacenie południowopolskie)
10 – Pradolina Podkarpacka (zlodowacenie południowopolskie)
Pradoliny są to szerokie doliny, które powstają na skutek spływu wzdłuż czoła lądolodu wód polodowcowych połączonych z wodami rzecznymi. Są one więc wynikiem głównie procesów glacjalnych. W Polsce ich przebieg jest zazwyczaj prawie równoleżnikowy, co wynika z zablokowania przez czoło lądolodu możliwości spływu wód na północ, a także z nachylenia naszego kraju w kierunku północno-zachodnim.
Zlodowacenie południowopolskie objęło swoim zasięgiem zdecydowaną większość powierzchni Polski (lądolód nie dotarł jedynie do Karpat). Zlodowacenie środkowopolskie dotarło aż do Sudetów, jednak we wschodniej części naszego kraju miało mniejszy zasięg, ponieważ lądolód zatrzymał się na północnej granicy Wyżyny Małopolskiej i Lubelskiej. Zlodowacenie północnopolskie miało zdecydowanie najmniejszy zasięg, ponieważ lądolód wkroczył jedynie na obszar współczesnych pojezierzy.