Szata roślinna ma duży wpływ na wielkość erozji eolicznej. Tam, gdzie roślin jest dużo, rosną gęsto i są mocno ukorzenione, wietrzenie fizyczne skał spowodowane przez wiatr jest utrudnione. W miejscach niezakrytych przez rośliny wiatr ma swobodny dostęp do skały i powoduje jej szybszą erozję.
Strefą klimatyczną o najmniejszej intensywności wietrzenia eolicznego jest strefa wilgotnych lasów równikowych. Strefą, gdzie intensywność tej erozji jest największa, są pustynie i półpustynie.
Erozja eoliczna to wietrzenie fizyczne skał powodowane przez wiatr. Tam, gdzie skała jest odkryta i narażona na działanie silnych powiewów, to zjawisko postępuje znacznie szybciej. Wiatr może swobodnie odrywać drobinki skał i unosić je w powietrze. W miejscach, w których rosną rośliny, również zachodzi taka erozja, ale znacznie wolniej i mniej intensywnie.