„Wielka Emigracja” – dokonana przez tysiące Polaków emigracja, która miała miejsce po upadku powstania listopadowego w 1831 r., w obawie przed represjami i prześladowaniami. W czasie pobytu poza granicami kraju Polacy snuli plany i rozważali możliwości odzyskania niepodległości, a także pomagali sprawie polskiej, wstawiając się u innych władców. Jest to także okres rozwoju nauki i kultury, a w szczególności literatury. Na emigracji tworzyło bowiem wielu wybitnych artystów, ich dzieła motywowały rodaków i dawały nadzieję.
Wielka Emigracja stanowi jedną z konsekwencji upadku powstania listopadowego. Ci, których nie zdążyły dotknąć represje i prześladowania, zmuszeni byli wyjechać i uciec.