Tymczasowy Naczelnik Państwa posiadał najwyższą władzę w Polsce, miał prawo:
Mianować rząd w osobie premiera oraz ministrów
Mianować wyższych urzędników państwowych
Zatwierdzać ustawy – zwierzchność nad władzą ustawodawczą.
Władza Tymczasowego Naczelnika Państwa kończyła się wraz ze zwołaniem Sejmu Ustawodawczego.