Spartanie wsławili się wielką odwagą, oddaniem i patriotyzmem, ponieważ walczyli w 300 osób z przeważającą armią wroga. Nie odpuścili, nawet gdy wiadomo już było, że ta walka jest niemożliwa do wygrania – nie uciekli, gdyż byłaby to dla nich największa hańba. Woleli walczyć do końca, do swojej śmierci, powstrzymując wroga jeszcze przez jakiś czas.
W Sparcie ukuto powiedzenie – „wrócić z tarczą lub na tarczy”. Spartanie uważali, że jeśli nie wygrało się w starciu, to lepiej jest zginąć w bitwie, niż się poddać, lub uciec z pola walki.