Każdy syn otrzymywał na własność swoją dzielnicę. Ponadto ustanowiono zasadę senioratu, polegającej na tym, że najstarszy z rodu książę sprawował zwierzchnią władzę nad innymi.
Testament Bolesława Krzywoustego wszedł w życie w 1138 r. w momencie jego śmierci i rozpoczął okres blisko dwustuletniego rozbicia dzielnicowego.