W styczniu 1848 roku wybuchły masowe protesty, które doprowadziły do obalenia monarchy i powstania republiki. Były one związane z polityką Ludwika Filipa, którą prowadził przede wszystkim w interesie elit finansowych i pomijanie oczekiwań większości społeczeństwa. W roku 1847 zaczęto organizować spotkania, podczas których krytykowano króla (tzw. bankiety) W lutym 1848 roku władze zakazały organizacji kolejnego bankietu, co doprowadziło do protestów, a następnie – do rewolucji lutowej. Ludwik Filip abdykował, a Rząd Tymczasowy proklamował II Republikę i wprowadził szereg reform, które zapewniały wiele wolności obywatelskich, w tym prawo głosu i wolność prasy.
Niestety władze nie były w stanie opanować sytuacji politycznej i ekonomicznej we Francji, a kraj pogrążał się w chaosie i niestabilności (czerwcowe powstanie proletariatu).
W ciągu kilku miesięcy doszło do kilku prób powrotu do monarchii, w listopadzie ogłoszono nową konstytucję, a ostatecznie rewolucja zakończyła się wsparciem dla Ludwika Napoleona Bonapartego, który ustanowił nowy reżim autorytarny jako cesarz Napoleon III.
