Urządzenia, które służyły do mierzenia czasu naszym przodkom to:
zegar słoneczny – wskazywał godziny, dzięki promieniom słonecznym, które padały na ustawioną pionowo wskazówkę i tworzyły cień, który był rzucany na odpowiednie miejsce na tarczy zegara.
zegar wodny – odmierzał czas za pomocą wody, która przelewała się między dwoma naczyniami.
klepsydra – była nazywana też zegarem piaskowym i odmierzała czas dzięki piaskowi, który przesypywał się między dwoma częściami klepsydry.
zegar gwiazdowy – był sposobem odmierzania czasu dzięki obserwacji pozornego ruchu gwiazd na nocnym niebie.
zegar ogniowy – to świeca z zaznaczoną podziałką, dzięki której odmierzano czas.
Nasi przodkowie nie znali takich zegarów, jak te, których używamy obecnie, dlatego mieli własne sposoby pomiaru czasu. Używali zegarów słonecznych, które wskazywały odpowiednią godzinę przez cień, który padał na tarczę zegara. Stosowali także zegary wodne i piaskowe (klepsydry), które były bardzo podobne w działaniu. Pierwszy z nich odmierzał czas za pomocą wody, który przelewała się między dwoma naczyniami, a drugi – za pomocą piasku przesypującego się między dwoma naczyniami. Istniały również zegary ogniowe – świece, które miały zaznaczoną podziałkę i mierzyły czas zgodnie ze spalaniem się tej świecy oraz zegary gwiazdowe – odpowiedniki zegarów słonecznych, dzięki którym można było ustalić czas za pomocą obserwacji pozornego ruchu gwiazd w nocy.