Monarchia stanowa funkcjonowała w ten sposób, że władca oddawał część władzy przedstawicielstwu wyodrębnionych stanów: szlachcie, duchowieństwu i tzw. trzeciemu stanowi. Państwo nie było prywatną własnością króla, ale władza przechodziła z jednego na drugiego w sposób jasno regulowany prawnie. Istotną rolę miały zgromadzenia stanowe, czyli reprezentacje stanów.