W utworze osobą mówiącą jest cierpiący ojciec–poeta, który składa (komu?) swojej zmarłej córce obietnicę, że nie będzie rozpaczał i zaniesie swoją poezję ludziom, aby dawać im radość i nadzieję.
Władysław Broniewski – poeta i tłumacz żyjący w XX w., jego życie było związane z zawirowaniami historii; pisał utwory bardzo emocjonalne; ukochana córka poety zmarła tragicznie w młodym wieku.