Zdanie z czasownikiem w czasie teraźniejszym: ale oni pędzą dalej; już dobiegają, już janczary słyszą chrapanie i zdyszany oddech koni – czworobok zbija się jeszcze ciaśniej i pochyla mur włóczni, trzymanych żylastymi rękoma, ku rozszalałym rumakom.
Taki zabieg nazywa się praesens historicum. Pozwala on na zdynamizowanie narracji i pogłębienie autentyczności relacji.
Praesens historicum, czyli tak zwana teraźniejszość narracyjna, to zabieg polegający na prowadzeniu narracji o wydarzeniach przeszłych w czasie teraźniejszym.