W utworze poetki można zauważyć użycie metafor takich jak „martwa twarz betonu” czy „pusty grobowiec ścian”, które mają na celu ukazanie ogromu zniszczeń dokonanych przez ludzi w celu zbudowania nowego budynku. Autorka nawiązuje również do śmierci, aby podkreślić, że wiele roślin straciło życie, aby powstały bezduszne budynki, które nie przyczyniają się tak samo jak rośliny do naszego życia.
