Oczekiwania i pragnienia kobiet:
– są skromne, chciałyby być traktowane jak człowiek, a nie jak przedmiot wyzysku.
– Urszula pragnęłaby odpocząć i mieć więcej wolnego czasu;
– Krystyna chciałaby zapewnić lepsze wykształcenie dzieciom, ale nie pozwala na to jej pensja;
– Joanna chciałaby móc pozwolić sobie na jakieś przyjemności w życiu, ale cały czas musi oszczędzać.
Wypowiedzi bohaterek reportażu świadczą o tym, że wykonywana praca jest dla nich koniecznością, nawet jeśli nie pozwala na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb oraz nie przynosi korzyści. Są traktowane przedmiotowo, a nie jak ludzie. Pragną zwyczajnych rzeczy: odpoczynku, wolnego czasu, lepszego życia dla dzieci, życia poza pracą. Reportaż wskazuje negatywne cechy kapitalizmu, jakimi są wyzysk oraz tworzenie i pogłębianie różnic społecznych.