Nie, w tekstach nie wyrażono takiej samej oceny papieru jako nośnika informacji. Agnieszka Krzemińska podkreśla zalety papieru, a więc jego prostotę, trwałość oraz niezależność od prądu, internetu i urządzeń elektronicznych. Olaf Szewczyk zwraca natomiast uwagę przede wszystkim na ograniczenia dawnych nośników, w tym papieru, czyli ich nietrwałość, mały zasięg, trudność kopiowania i elitarny charakter przechowywanej na nich wiedzy.
W tym zadaniu trzeba zauważyć różnicę w perspektywie autorów. Krzemińska broni papieru jako nadal użytecznego i dość trwałego nośnika. Szewczyk pokazuje papier głównie jako etap poprzedzający zapis cyfrowy, mniej skuteczny pod względem rozpowszechniania wiedzy.