Zima:
– W „Modlitwie zimy” widzimy, że zima jest czasem chłodnym i surowym. Przyroda jest zahamowana w swoim rozwoju, drzewa tracą liście, a lasy stają się gołe.
– Śnieg i mróz dominują krajobraz, pokrywając ziemię białym puchem i powodując zamarznięcie wód, rzek, jezior i stawów.
Wiosna:
– „Pieśń II” opisuje wiosnę jako czas odradzania się przyrody. Drzewa otrzymują nowe liście, a łąki zakwitają kolorowymi kwiatami.
– Śnieg topnieje, lody rozpuszczają się, a rzeki znów płyną swobodnie, pozwalając na ruch statków i łodzi.
– Ptaki wracają z migracji, zakładają gniazda i zaczynają śpiewać, co wskazuje na powrót aktywności przyrodniczej i radosnego odgłosu ptasich głosów.
Podczas zimy przyroda wydaje się spowolniona i opanowana przez chłód, zasypiając w oczekiwaniu na cieplejsze dni. Natomiast na wiosnę następuje prawdziwa eksplozja życia, gdzie przyroda budzi się do życia, ożywiając krajobraz swoim pięknem i aktywnością.