Petrarca tworząc sonety dotykał tematyki miłosnej, tworzył je dla ukochanej Laury, więc podmiot liryczny ujawniał się wobec zewnętrznego obiektu – ukochanej. U Staffa refleksja zawarta w sonecie skierowana jedynie na sam podmiot liryczny. On jest twórcą siebie, swoich emocji oraz losu, jest niezależny od osób zewnętrznych.
Sonet to forma ukształtowana w XII-XIV wieku we Włoszech, jest to kompozycja składająca się z 14 wersów podzielonych na cztery strofy, które zawierają kolejno: 4 wersy, 4 wersy, 3 wersy, 3 wersy. Pierwsza część sonetu opisuje temat, druga zawiera refleksję. Petrarca był twórcą, który rozwinął formę sonetu, napisał utwory poświęcone ukochanej, zatytułowane później Sonety do Laury.