Osoba mówiąca znajduje się w „otchłani klęsk i cierpień”, znajduje się w szponach złego, uważa, że na świecie występuje tylko ludzka podłość i złość, czuje wstręt do świata, a jego dusza cierpi. Powyższe stwierdzenia wskazują na to, że podmiot liryczny nie widzi sensu świata i istnienia.
Dla filozofii Schopenhauera istotne było pojęcie pesymizmu – osoba będąca wyrazicielem tej postawy wątpi w sens istnienia oraz jest przekonana, że świat z natury jest zły i wypełniony cierpieniem.