Twórcy międzywojenni sięgali chętnie po groteskę, ponieważ uważali ją za skuteczny środek w przedstawianiu rzeczywistości. Realia świata często okazywały się absurdalne, sprzeczne, dlatego groteska była odpowiednim środkiem przekazu. To także świetny środek do ukazania buntu i prowokacji – dwóch aspektów powracających w twórczości międzywojennej. Groteska pozwalała twórcom na przedstawienie własnego programu, przedstawienie swoich poglądów czy zszokowanie i sprowokowanie czytelników.
Groteska polega na zestawieniu ze sobą elementów sprzecznych, wykluczających się, głównie połączeniu tragizmu z komizmem, piękna z brzydotą.