Przeanalizujopisdoświadczeń A–C idopasuj do każdego z nichzwiązek z listy, który da identycznyefekt jak glukoza.

PróbaTrommera to klasycznareakcjawykrywająca cukryredukujące (np. glukozę) orazinnezwiązki o właściwościachredukujących, takie jak aldehydy (propanal) wykorzystująca jonmiedzi(II) w środowiskuzasadowym.

Do badanejpróbkidodajesięnajpierw roztwórsiarczanu(VI) miedzi(II) (CuSO₄), a następnie wodorotleneksodu(NaOH). Powstajeniebieskiosad wodorotlenkumiedzi(II) Cu(OH)₂. Po ogrzaniumieszaniny, jeśli w próbceznajdujesię reduktor (np. aldehydowa forma glukozy), dochodzi do redukcjijonów Cu(II) do Cu(I) iwytrącasię ceglastoczerwonyosadtlenkumiedzi(I) Cu₂O.

W uproszczeniu: wynikdodatni to pojawieniesięceglastoczerwonegoosadu Cu₂O po ogrzaniu, a wynikujemny to braktakiejzmiany- ma miejscejedynietermicznyrozkładwodorotlenkumiedzi (II), któryskutkujepowstaniemczarnegoosaduCuO.

DodatniwynikpróbyTrommera- tylkocukier II (II jest redukujący, ma wolnyanomeryczny atom węgla).

Reakcja z Cu(OH)₂ bez ogrzewaniapozwalawykryćobecnośćzwiązkówpolihydroksylowych, któremają co najmniejdwiegrupy -OH zlokalizowaneprzysąsiednichatomachwęgla w cząsteczce. Wówczasniebieskiosadroztwarzasięipowstajeszafirowyroztwór.

Reakcjacukrów z wodąbromowąpoleganałagodnymutlenianiutychcukrów, które w roztworzewodnymmogąprzechodzić w formę z wolnągrupąaldehydową, czyliprzedewszystkimaldoz (iogólniecukrówredukujących).

Woda bromowadziałajakoutleniacz w warunkachzbliżonych do obojętnychiutleniagrupęaldehydową –CHO do grupykarboksylowej –COOH, w wynikuczegopowstajeodpowiednikwasaldoniowy (np. z glukozypowstajekwasglukonowy, często w roztworzejakojego forma zjonizowanalublakton).

W trakciereakcjibromulegaredukcji do jonówbromkowych, dlategobrunatnożółtabarwawodybromowejzanika (odbarwienie jest praktycznąobserwacjąreakcji).

Ponieważutlenianie jest łagodne, wodabromowazasadniczonieutleniaalkoholupierwszorzędowegoprzykońcułańcucha (–CH₂OH) ani nieutlenia w tychwarunkachketoztakłatwo jak silniejszeutleniacze; ketozyzwykleniereagująbezpośrednio w prostysposób, choć w roztworzezasadowymmogłybysięizomeryzować do aldoziwtedydawałybyefekt.