W centrum zainteresowania stawiano człowieka.
Artyści czerpali wzorce z kultury antycznej.
Człowiek był akceptowany ze wszystkimi słabościami i zaletami.
Pozostałe określenia dotyczą epoki średniowiecza i są w praktyce przeciwieństwem myśli renesansowej. Na sztuce średniowiecznej wzorowali się przedstawiciele kolejnej epoki – baroku.