1. Józef II – władca Austrii;
2. Katarzyna II Wielka – caryca rosyjska;
3. Fryderyk II Wielki – władca Prus.
Na tytuł monarchy oświeceniowego zasługuje Józef II, ponieważ rozbudował szkolnictwo, dokonał centralizacji królestwa, podporządkował Kościół państwu.
Józef II – władca Austrii, który kontynuował politykę zapoczątkowaną przez swoją matkę nazwaną potem józefinizmem (rządy absolutystyczne). Za jego panowania doszło do wielu przemian dotyczących, np. podatków, szkolnictwa. Ograniczył znaczenie wpływy Kościoła katolickiego na państwo i wprowadził tolerancję religijną.
Katarzyna II Wielka – uznawana za bardzo dobrą władczynię, która sprawiła, że Rosja w czasie jej panowania stała się mocarstwem. W czasie jej rządów w państwie zaszły zmiany takie, jak: zlikwidowanie dorobków duchownych, reforma szkolnictwa czy podziału administracyjnego Rosji.
Fryderyk II Wielki – okres jego rządów to zapoczątkowanie okresu rozwoju pruskiego militaryzmu. Za jego panowania Prusy stały się prawdziwą potęgą i liczyły się w Europie. Reformując państwo, miał na uwadze zasady oświeceniowe i działał zgodnie z nimi. Był niezwykle oczytanym i inteligentnym władcą. Kiedy władał Prusami, doszło do wielu przemian, m.in. rozbudowa administracji państwowej, powołanie Ministerstwa Sprawiedliwości czy prowadzenie polityki laicyzacji.