Ukazane zjawisko to proces ogradzania, który polegał na tym, że szlachta odbierała grunty orne dzierżawiącym je chłopom, łączyła je i ogradzała płotem. Dzięki temu powstawały wielkie pastwiska do wypasu owiec. Chłopi już nie uprawiali zbóż, ale zajmowali się hodowla owiec.
XVIII w. przyniósł zmiany w gospodarce Europy Zachodniej, np. proces ogradzania został dostosowany tak, aby sprostał nowym oczekiwaniom. Dlatego nowo powstałe gospodarstwa zajmowały się nie tylko hodowlą owiec i produkcją wełny, ale również wytwarzaniem zboża, mięsa czy mleka. To przyczyniło się do wzbogacenia się właścicieli ziemskich.