Po I wojnie światowej Włochy i Niemcy miały ogromne problemy gospodarcze, przez co społeczeństwa tych państw były podatne na radykalne poglądy i hasła głoszone przez Mussoliniego i Hitlera, którzy obiecywali zwiększenie rangi ich państw na arenie międzynarodowej.
Społeczeństwa były pogrążone w problemach po I wojnie światowej i w strachu przed komunizmem, a także kolejnymi potencjalnymi zagrożeniami. Polityka Mussoliniego i Hitlera wydawała się możliwością poprawy sytuacji społeczeństwa włoskiego i niemieckiego.