Na podstawie wybranych utworów z epoki scharakteryzuj oświeceniową pochwałę rozumu.
Oświecenie chwaliło rozum, ponieważ był podstawą oświeceniowej filozofii. Uważano, że to rozum, a nie przesądy, wiara albo autorytet, jest drogą prowadzącą do prawdy. Kant w tekście „Co to jest oświecenie” uważa, że kierowanie się własnym rozumem jest najważniejszą cechą człowieka naprawdę oświeconego. Z kolei Kartezjusz w „Rozprawie o metodzie” odrzuca swoje wszystkie wcześniejsze przekonania, żeby tylko za pomocą rozumu dojść do prawdy.
Oświecenie jest wiekiem rozumu. Najważniejszą filozofia epoki jest racjonalizm – przekonanie, że człowiek poznaje świat głównie za pomocą rozumu. W oświeceniu rozkwitają też nauki przyrodnicze i technologia, człowiek bada świat za pomocą rozumu i poznaje jego prawidła. Samodzielne, wolne posługiwanie się rozumem staje się ważnym wyznacznikiem oświeconej osoby.
Ćwiczenie 2.
308Ćwiczenie 3.
308Ćwiczenie 2.
337