Przykładowe rozwiązanie:
– „Wszystko zaczęło się [...] w telewizji”.
– „Początkowo traktowałem [...]. Ku mojemu zdziwieniu […]. Aby na własne oczy […] wszystko zbadać”
– „Wyruszyłem o świcie następnego dnia”.
– „Około południa dotarłem na miejsce”.
Wyróżniamy dwa typy narracji: narracja pierwszoosobowa i trzecioosobowa. Narrator może natomiast być wszechwiedzący oraz o ograniczony kompetencjach poznawczych. Rodzaj narracji oraz narratora można ustalać poprzez analizę formy orzeczeń pojawiających się w danym tekście. Jeśli orzeczenia mają formę pierwszoosobową, to narrator jest również bohaterem zdarzeń, natomiast jeśli orzeczenia występują w formie trzecioosobowej, to narrator nie uczestniczy bezpośrednio w wydarzeniach i zazwyczaj wtedy jest to również narrator wszechwiedzący.