Jadis – osoba okrutna, wykorzystuje innych do swoich celów.
Łucja – osoba o łagodnym usposobieniu; próbowała zaprzyjaźnić się z faunem.
Tumnus – sługa złej królowej, pomógłjednemu z dzieci wrócić do domu.
Aslan – tytułowy lew, król Narni. Jego ostatecznym celem jest służenie innym i posłuszeństwo wobec Władcy–Zza–Morza.
Pomyśl teraz o postaci, którą bardzo lubisz i postaraj się w jej opisie zawrzeć jak najwięcej słów z u i ó.
Literę ó piszemy wtedy, gdy w innych formach danego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na o, e, a. np. dróżka, bo droga. Literę ó piszemy w zakończeniach rzeczowników, czasowników, przymiotników: –ów, –ówna, –ówka (wyjątki to zasuwka, skuwka, wsuwka). Ó piszemy na początku wyrazów: ósmy, ósemka, ów, ówdzie. Są też ó w wyrazach, których pisownię trzeba zapamiętać np. córka, kłótnia, krótka. U piszemy prawie zawsze na początku wyrazu. np. ucho, uderzenie (wyjątki: ósemka, ów, ósmy, ówdzie) U piszemy w formach czasu teraźniejszego zakończonych na: –uję, –ujesz, –ujemy, –ujecie itp. np. dziękuję, pakujesz. U piszemy w wielu wyrazach na początku i na końcu wyrazu np. ucho, zamku. W języku polskim u piszemy w wielu przyrostkach, głównie tych o charakterze zdrabniającym: –uch, –uchna, –uchny, –ula, –ulek, –uleńka, –ulka, –ulo, –unek, –unia, –uńcia, – us, –usia, –uszek, –uszka, –uszko, –uś, –uśki, –utki. Wyróżniamy wyrazy z u, których pisownię trzeba zapamiętać np. czuć, kłuć, kuć, pruć, snuć.