Czesław Janczarski używa zwrotów: rozumieć ten wiek, myślę, dziwną zdjęty trwogą. Używa ich, by wyrazić swój niepokój, niepewność o przyszłość. Pytania retoryczne kończące wiersz podkreślają obawę o to, że nawet małe dzieci już zachowują się tak jak dorośli – są samolubne, egoistyczne, nieczułe na krzywdę.
Warto wyjaśnić dwa kluczowe pojęcia: pytanie retoryczne i przenośnia.
Pytanie retoryczne – pytanie, które nie wymaga odpowiedzi. Skłania odbiorcę do refleksji.
Przenośnia – środek stylistyczny występujący zwykle w poezji, oparty na skojarzeniu dwóch zjawisk i przeniesieniu znaczenia jednego zjawiska na drugie, np. stalowe nerwy.