W ocenie zastosowania zasady lojalnej współpracy wobec kryzysu migracyjnego rozpoczętego w 2015 roku można stwierdzić, że miała ona różne stopnie realizacji wśród państw członkowskich Unii Europejskiej. Zasada lojalnej współpracy jest jednym z fundamentów funkcjonowania UE i zakłada, że państwa członkowskie powinny działać w duchu solidarności i współpracy, w celu osiągnięcia wspólnych celów.
W przypadku kryzysu migracyjnego, który wiązał się z dużym napływem uchodźców i migrantów do Europy, zasada ta miała szczególne znaczenie. Niestety, można stwierdzić, że nie wszystkie państwa członkowskie w pełni zrealizowały zasadę lojalnej współpracy w kontekście kryzysu migracyjnego. Niektóre państwa, zwłaszcza te na pierwszej linii migracji, musiały stawić czoła dużym wyzwaniom i niezbędnym środkom w zakresie przyjmowania i integracji migrantów.
Jednakże niektóre państwa członkowskie ograniczyły swoje zaangażowanie i nie przestrzegały zobowiązań dotyczących relokacji uchodźców czy udzielania pomocy humanitarnej. Pomimo pewnych inicjatyw podejmowanych na poziomie UE, jak np. utworzenie mechanizmu relokacji czy wzmocnienie zewnętrznych granic, brak pełnej i skoordynowanej odpowiedzi na kryzys migracyjny wskazuje na ograniczone zastosowanie zasady lojalnej współpracy wśród wszystkich państw członkowskich.
Zasada lojalnej współpracy wobec kryzysu migracyjnego zapoczątkowanego w 2015 roku nie została w pełni zrealizowana przez wszystkie państwa członkowskie UE. Niektóre państwa ograniczyły swoje zaangażowanie w przyjmowanie i integrację migrantów, nie przestrzegając zobowiązań. Choć istniały inicjatywy na poziomie UE, brak pełnej i skoordynowanej odpowiedzi wskazuje na ograniczone zastosowanie zasady lojalnej współpracy. Niektóre państwa oraz organizacje pozarządowe przejawiały jednak wysiłki w duchu solidarności i udzielania pomocy migrantom. Ocena zastosowania zasady lojalnej współpracy w tym kontekście zależy od działań poszczególnych państw i wymaga bardziej szczegółowej analizy.