wodorotlenek wapnia
Obserwacje: Fenoloftaleina barwi się na blado malinowy kolor.
wodorotlenek glinu
Obserwacje: Fenoloftaleina pozostaje bezbarwna.
wodorotlenek sodu
Obserwacje: Fenoloftaleina barwi się na malinowy kolor.
Doświadczenie pozwala uszeregować roztwory wraz ze wzrastającym pH.
wodorotlenek glinu, wodorotlenek wapnia, wodorotlenek sodu
Roztwory tych substancji można uszeregować wraz z rosnącym pH, ponieważ każdy z nich ma inną rozpuszczalność.
wodorotlenek glinu – trudno rozpuszczalny w wodzie
wodorotlenek wapnia – słabo rozpuszczalny w wodzie
wodorotlenek sodu – dobrze rozpuszczalny w wodzie
Dysocjacja elektrolityczna zasad ma wzór ogólny:
Wodorotlenek wapnia słabo się rozpuszcza w wodzie, ale ulega dysocjacji według wzoru ogólnego, podobnie wodorotlenek sodu, dysocjacji nie ulega wodorotlenek glinu, bo jest substancją trudno rozpuszczalną w wodzie.