W metodzie rubidowo–strontowej zachodzi rozpad promieniotwórczy izotopu 87Rb do 87Sr. Ponieważ liczba atomowa wzrasta z 37 do 38, oznacza to, że neutron w jądrze zamienia się w proton. Taki proces jest charakterystyczny dla rozpadu beta minus, zatem w tej metodzie mamy do czynienia z promieniowaniem beta minus (β-).
Rodzaje promieniowania i ich charakterystyka:
· Promieniowanie alfa (α)- jest to strumień jąder helu (2 protony i 2 neutrony). Ma małą przenikliwość – zatrzymuje je kartka papieru lub skóra. Jest silnie jonizujące.
· Promieniowanie beta minus (β⁻)- jest to strumień elektronów powstających podczas przemiany neutronu w proton. Ma większą przenikliwość niż promieniowanie alfa – zatrzymuje je cienka warstwa metalu (np. aluminium).
· Promieniowanie beta plus (β⁺)- jest to strumień pozytonów (cząstek o ładunku dodatnim). Powstaje podczas przemiany protonu w neutron. Ma podobne właściwości do promieniowania β⁻.
· Promieniowanie gamma (γ)-est to promieniowanie elektromagnetyczne o bardzo dużej energii. Ma największą przenikliwość – osłabiają je dopiero grube warstwy ołowiu lub betonu. Nie ma ładunku ani masy.
Zasada zachowania ładunku- suma ładunków elektrycznych przed reakcją jądrową jest równa sumie ładunków po reakcji. Oznacza to, że całkowity ładunek nie zmienia się.
Zasada zachowania liczby nukleonów- suma liczby nukleonów (protonów i neutronów) przed reakcją jest równa sumie liczby nukleonów po reakcji. Oznacza to, że całkowita liczba cząstek w jądrze pozostaje taka sama.
