Podstawiamy do wzoru na okres półtrwania:
mk = mp∙
n – liczba okresów półtrwania
mk – masa końcowa
mp – masa początkowa
1 = 4 ∙
=
n = 2 ⇒ dwa okresy półtrwania
180 dni ÷ 2 = 90 dni
Podstawiając wartości do wzoru na okres półtrwania, otrzymujemy równanie z jedną niewiadomą n. n jest wykładnikiem potęgi i określa liczbę okresów półtrwania tj. takich, w którym próbka zmniejszyła swoją masę o połowę. Po rozwiązaniu dowiadujemy się, że aby z 4 g otrzymać 1 g, muszą zajść 2 okresy półtrwania – po pierwszym zostanie 2 g a po drugim 1 g.