1. Miedź jest mało aktywnym metalem, więc wypiera wodór tylko z bardzo mocnych kwasów. – PRAWDA
2. Żelazny gwóźdź zanurzony w wodnym roztworze siarczanu(VI) miedzi(II) po pewnym czasie pokryje się brunatnym nalotem. – PRAWDA
3. Termiczny rozkład węglanu wapnia na tlenki jest przykładem reakcji dysproporcjonowania. – FAŁSZ
1. Aby stwierdzić, czy metal wyprze pierwiastek z roztworu soli, należy skorzystać z szeregu elektrochemicznego metali. Metal bardziej aktywny wypiera z roztworu soli metal o mniejszej aktywności.
2. Po zanurzeniu żelaznego gwoździa w roztworze siarczanu(VI) miedzi zajdzie reakcja:
W efekcie gwóźdź pokryje się brunatnym nalotem pochodzącym od wydzielającej się miedzi.
3. W reakcja dysproporcjonowania funkcję utleniacza i reduktora pełni ta sama substancja. Jest szczególny przypadkiem reakcji redoks. Przykładem takiej reakcji może być rozkład nadtlenku wodoru.