Aktywność metali porządkuje się w tzw. szereg elektrochemiczny metali, w którym metale bardziej aktywne (np. sód, potas, wapń) znajdują się wyżej- mają niższy potencjał elektrochemiczny, a mniej aktywne (np. miedź, srebro, złoto) – niżej- mają wyższy potencjał elektrochemiczny.
Metale bardziej aktywne są w stanie wyprzeć te mniej aktywne z roztworów kwasów lub soli.