1.P
2.F
3.F
4.P
5.P
6.F
Aktywność metali porządkuje się w tzw. szereg elektrochemiczny metali, w którym metale bardziej aktywne (np. sód, potas, wapń) znajdują się wyżej- mają niższy potencjał elektrochemiczny, a mniej aktywne (np. miedź, srebro, złoto) – niżej- mają wyższy potencjał elektrochemiczny.
Metale bardziej aktywne są w stanie wyprzeć te mniej aktywne z roztworów kwasów lub soli.
Utlenianie ma miejsce, gdy pierwiastek zwiększa swój stopień utlenienia, a redukcja- gdy zmniejsza.
Utleniacz- molekuła, która w reakcji redoks ulega redukcji, powodując utlenianie innej cząstki.
Reduktor- molekuła, która w reakcji redoks ulega utlenieniu, powodując redukcję innej cząstki.
Suma stopni utlenienia w związku chemicznym musi być równa 0, a w jonie- równa jego ładunkowi.
W większości związków tlen występuje na -II stopniu utlenienia, wodór- na +I, a pierwiastki I i II grupy układu okresowego mają jeden, stały stopień utlenienia, równy numerowi grupy. Stały stopień utlenienia mają także glin (+III) oraz cynk (+II).
Pierwiastki w stanie wolnym (w przypadku gazów cząsteczki również traktujemy jako stan wolny)- stopień utlenienia równy 0.