Od połowy XIX wieku do roku 1939 liczba mieszkańców Wrocławia intensywnie rosła, co było skutkiem napływu dużej liczby Niemców do przemysłowego miasta, które wtedy leżało w granicach Niemiec. Spadek liczby ludności w 1946 r. (prawie 0,5 mln) wynikał z powrotu miasta do Polski i ucieczce Niemców. Ponowny wzrost liczby ludności wynikał początkowo z zasiedlania tego miasta ludnością z kresów wschodnich (repatrianci), a później na skutek przemysłowego rozwoju miasta i funkcji administracyjnej Wrocławia, jako stolicy województwa dolnośląskiego.
Gdynia na przełomie wieków była niewielką wsią rybacką, która po odzyskaniu niepodległości przez Polskę liczyła około 1 tysiąca mieszkańców. Rozwój Gdyni związany był z podjęciem w latach 20.XX w. decyzji o budowie na jej terenie pierwszego niezależnego portu morskiego wraz z inwestycjami w przemysł stoczniowy, co wiązało się z zapotrzebowaniem na siłę roboczą – w 1939 r. Gdynia liczyła około 120 tys. mieszkańców. Na przełomie XX i XXI wieku liczba mieszkańców osiągnęła ćwierć miliona i okresowo nieco wzrasta lub maleje, co wynika ze struktury demograficznej i sytuacji ekonomicznej państwa.
