Członkowie Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego A. mieli dość złej sytuacji ekonomicznej i socjalnej, ponieważ 1. w sklepach brakowało towaru, a w przedszkolach — miejsc dla dzieci robotników.
Pogarszająca się sytuacja ekonomiczna kraju doprowadziła Międzynarodowy Komitet Strajkowy do wygłoszenia 21 żądań. Dotyczyły one m.in. poprawy warunków bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach, utworzenie związków zawodowych, poprawa warunków emerytalnych, zmiany w systemie zdrowotnym, zwalczanie korupcji. Dotyczyły również kwestii społecznych takich jak żądanie wprowadzenia bonów żywnościowych albo skrócenie czasu oczekiwania na mieszkanie.