Ekskomunika w średniowieczu była równoznaczna z nałożeniem na kogoś klątwy. W konsekwencji osoba była wykluczona z Kościoła Katolickiego i znajdowała się na marginesie społecznym. Źródeł takiej postawy można upatrywać w fakcie, iż na całym kontynencie europejskim dominowała wiara chrześcijańska, a społeczeństwo było mocno wierzące. Co więcej, jeśli ekskomuniką objęty został władca, to można było mu wypowiedzieć posłuszeństwo bez żadnych konsekwencji.
Ekskomunika to wykluczenie kogoś ze wspólnoty wiernych.