W dobie rewolucji kulturalnej szkoła nie uczyła samodzielnego myślenia. Przywódca ChRL pragnął, aby kult jego postaci i osiągnięć był wszechobecny. Młodzież miała mieć wpajaną ideologię od samego początku, aby nie mogła się buntować. W tamtych czasach nauczyciele nie byli szanowani, a wręcz krytykowani przez uczniów.
W latach 1966-1969 przywódca Chińskiej Republiki Ludowej Mao Zedong zainicjował „rewolucję kulturalną”, polegającą na walce z tradycją i „wymianie pokoleń” w partii. W jej wyniku śmierć poniosło od 400 tysięcy do miliona ofiar.